Jerzy Dzik

O autorze

Prof. dr hab. Jerzy Dzik – członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, paleontolog. Pracuje na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego i w Instytucie Paleobiologii PAN w Warszawie, którego był dyrektorem w latach 2010–2018, równolegle w latach 2006–2020 kierując Zakładem Paleobiologii i Ewolucji UW.
Uczestniczył w wielu ekspedycjach biologicznych i geologicznych do Antarktyki, Jakucji, nad Angarę oraz – jako ich organizator – do południowych Chin, polarnej Syberii i na południe Kazachstanu. Prowadził poszukiwania nad Morzem Białym, na Podolu, w Alpach Karnijskich, Małym Karatau w Kazachstanie, w argentyńskich Andach i w Wietnamie; opracowywał skamieniałości z różnych rejonów Chin i Australii.
Jego liczne prace naukowe dotyczą anatomii pierwszych prekambryjskich zwierząt, wczesnej ewolucji bezkręgowców i pierwotnych strunowców, mechanizmów ewolucji organizmów kolonijnych i rozwoju larwalnego mięczaków, najstarszych dinozaurów, a także metodologii odtwarzania przebiegu ewolucji na podstawie materiału kopalnego.
Wykładowca uniwersytecki, rysownik naukowy, popularyzator nauki i autor książek: Dzieje życia na Ziemi. Wprowadzenie do paleobiologii, 4 wyd. PWN, Warszawa 2011; Ewolucja życia (t. 8. Wielkiej Encyklopedii Geografii Świata), Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1997; Zoologia. Różnorodność i pokrewieństwa zwierząt, WUW, Warszawa 2015; Biologia, czyli sens życia, WUW, Warszawa 2017.